บทที่ 316 คำบอกลาของซูหย่วนอิน

ชายฉกรรจ์ที่วิ่งหนีไปพร้อมกับไป๋ลั่วมีชื่อว่าอาปัง

อาปังเหลียวมองกลุ่มคนที่ตามกัดไม่ปล่อยอยู่ด้านหลัง ในหัวยังคิดไม่ตกว่าพวกตนไปเผยพิรุธตั้งแต่เมื่อไหร่

ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังจำคำสั่งของนายน้อยได้อย่างขึ้นใจ