บทที่ 332 วัยเด็กคือช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุด

หลังจากตักเตือนต่งย่าฉีไปชุดใหญ่ ฉินลี่ก็ขับรถมาถึงคอนโดที่พักของพวกเขาในเวลาไม่นานนัก จอดรถเรียบร้อยเขาก็นึกขึ้นได้ว่ามัวแต่คุยกับต่งย่าฉีจนลืมซื้อของติดไม้ติดมือมาเลย

เขาหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง ดึงเงินปึกหนึ่งส่งให้ต่งย่าฉีแล้วบอกว่า “ไปซูเปอร์มาร์เก็ตข้างนอก ซื้อเหล้าดีๆ สักสองสามขวด แล้วก็พวกอาหารเสริมด้วย เงินที่เหลือก็เก็บไว้ใช้เถอะ”

ต่งย่าซินเห็นดังนั้นก็รีบห้ามไว้ “พี่ลี่คะ แม่กำชับไว้แล้วว่าห้ามให้พี่ซื้อของอีก พี่มีบุญคุณกับครอบครัวเรามากพอแล้วค่ะ”