บทที่ 333 ลูกผู้ชายไม่หลั่งน้ำตาโดยง่าย

ฉินลี่โอบกอดเธอไว้แล้วพูดด้วยรอยยิ้มบาง “ผมรู้ครับ โชคชะตานี่มันน่าทึ่งจริงๆ… พูดตามตรงนะ แม้ว่าเธอจะสวยมากและหุ่นดีขนาดนี้ แต่ตอนที่เจอเธอครั้งแรก ผมก็นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าจะมีวันนี้”

ต่งย่าซินเงยหน้ามองฉินลี่ กัดริมฝีปากเบาๆ แล้วพูดว่า “ฉันรู้ค่ะ ตอนนั้นฉันอิจฉาซิงอวิ้นเลยทำเรื่องผิดพลาดไป แถมยังหลงระเริงอีก สมควรแล้วที่ถูกคนเกลียด แต่หลังจากนั้นพี่ลี่ช่วยให้ครอบครัวเราหลุดพ้นจากโคลนตม แถมยังเตือนฉันไม่ให้ขายตัว ตอนนั้นฉันหวั่นไหวจริงๆ ค่ะ ความคิดที่อยากจะมอบตัวเองให้คุณยิ่งรุนแรงขึ้นไปอีก”

ฉินลี่ไม่ได้พูดอะไร