บทที่ 387 ปฏิเสธหรือรับปาก

หลิวซานมองนายน้อยของตนด้วยความหวาดหวั่น

หลิวว่านฟาทุ่มร่างหลิวเสี่ยวไคลงบนพื้นจนดังตุ้บ

ไม่ถึงสองวินาที หลิวเสี่ยวไคที่นอนอยู่บนพื้นก็กรนฟี้ขึ้นมาอีกรอบ