บทที่ 391 นักพรตเว่ยผู้มีมาดเซียน

กวงโถวได้ยินดังนั้นจึงเอ่ยถามขึ้นว่า “นายน้อย ท่านมองเรื่องนี้อย่างไรครับ”

“ไม่ต้องมองอะไร เรื่องนี้มันชัดเจนอยู่แล้ว—”

จ้าวเทียนเฉินกล่าวด้วยรอยยิ้ม “นี่ก็แค่ลูกไม้ตื้นๆ ของหลิวว่านฟาเท่านั้นแหละ”