บทที่ 390 ฉินลี่เองก็รู้สึกเสียดายเล็กน้อย

หลิวรั่วเซียนช่างใสซื่อบริสุทธิ์ราวกับน้ำเปล่าที่ไร้การปรุงแต่ง ฉินลี่ไม่อยากจะใช้เล่ห์เหลี่ยมอะไรกับผู้หญิงคนนี้อีกต่อไปแล้ว เขาจึงค่อยๆ ผละมือออก

เล่ห์เหลี่ยมพวกนั้น เอาไว้ใช้กับผู้หญิงที่ทันคนกว่านี้ดีกว่า

ฉินลี่นึกภาพไม่ออกเลยว่าหลิวรั่วเซียนเติบโตมาในสภาพแวดล้อมแบบไหนกันแน่