บทที่ 411 ที่บ้านมีทั้งเหมืองมีทั้งเครื่องบิน

โอบกอดหนานกงชิงอวี่ขณะเล่นเกมไปได้สักพัก ฉินลี่ก็รู้สึกว่าอารมณ์เริ่มพุ่งพล่านอย่างบอกไม่ถูก

เขาจึงบอกจางลี่ฟานกับหยางหมิงก่อนจะกดออกจากเกม

หนานกงชิงอวี่สัมผัสถึงความผิดปกติของร่างกายเขาได้อย่างชัดเจนผ่านการแนบชิด เมื่อเห็นเขาออกจากเกม เธอก็หน้าแดงระเรื่อพลางเอ่ยขึ้น “ไม่เล่นต่อแล้วเหรอคะ?”