บทที่ 74 ใจผู้ชายช่างซับซ้อนเหลือเกิน

‘ติ๊ง! โฮสต์ช่วยสตรีมเมอร์ ‘ซูหย่วนอินจ้า’ อัปเลเวลถึง 60 สำเร็จ ทริกเกอร์รางวัลสุ่มจากระบบ’

‘รางวัลระบบ: 10,000,000 โน้ต รางวัลครั้งนี้เติมเข้าสู่บัญชีของโฮสต์เรียบร้อยแล้ว โปรดตรวจสอบ’

เอาเข้าไป!

รางวัลโน้ตจริงๆ ด้วย

ฉินลี่รู้อยู่แล้วว่ามีโอกาสสูงที่จะได้โน้ตเป็นรางวัล และเขาก็เตรียมใจไว้ล่วงหน้าแล้ว

แต่พอเห็นตัวเลข 10,000,000 โน้ตจริงๆ ก็ยังอดพูดไม่ออกไม่ได้

ระบบกะจะให้เขาช่วยดันซูหย่วนอินจนตันเลเวลสูงสุดจริงๆ สินะถึงจะยอมเลิกรา

แต่นิสัยของระบบแบบนี้ พอถึงเลเวล 70 รางวัลน่าจะเป็นของใหญ่อย่างอื่นแล้วใช่ไหม?

ถ้ายังแจกโน้ตอีกนี่ไม่เข้าท่าแล้วนะ!

อย่าให้มันเกินไปนัก!

‘ติ๊ง! โฮสต์ช่วยสตรีมเมอร์ ‘ซูหย่วนอินจ้า’ อัปเลเวลถึง 70 สำเร็จ ทริกเกอร์รางวัลสุ่มจากระบบ’

‘รางวัลระบบ: การ์ดพิเศษหนึ่งใบ กำลังสุ่มคุณสมบัติการ์ดพิเศษ…’

‘ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับการ์ดสุขภาพ การ์ดพิเศษนี้จะช่วยให้ผู้ใช้ปลอดโรคภัยไข้เจ็บร้อยแปดประการ’

‘การแจ้งเตือนจากระบบ: การ์ดพิเศษนี้ใช้ได้กับผู้อื่นที่ไม่ใช่โฮสต์เท่านั้น’

ฉินลี่: “…”

ไอ้เวรเอ๊ย!

จะกวนประสาทกันไปถึงไหน!

คราวที่แล้วการ์ดหน้าตาก็ทำเอาเขาอิจฉาจะแย่

มาคราวนี้การ์ดสุขภาพก็ยังใช้กับตัวเองไม่ได้อีกเหรอ?

ฉันก็อยากจะปลอดโรคภัยไข้เจ็บร้อยแปดประการบ้างไม่ได้หรือไงกัน?

แต่ไม่ว่าฉินลี่จะไม่ยอมรับแค่ไหน

ระบบก็ยังคงเงียบกริบ

สุดท้ายฉินลี่จึงได้แต่ยอมรามือไปเอง

เอาเถอะ ให้คนอื่นใช้ก็ให้คนอื่นใช้

เอาไปให้พ่อแม่ตัวเองใช้ก็ถือว่าดี

แต่พอคิดว่าจะเอาให้พ่อหรือแม่ใช้ ฉินลี่ก็เริ่มปวดตับขึ้นมาอีก

บ้าเอ๊ย ให้มาสองใบมันจะตายหรือไง?

ให้มาใบเดียวแล้วจะให้ใครใช้ล่ะเนี่ย?

ขณะที่เขากำลังนั่งหงุดหงิดอยู่คนเดียวนั้น

เสียงระบบก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

‘ติ๊ง! การแจ้งเตือนจากระบบ: การกระทำของฉินถังซีเคียวริตี้เข้าข่ายละเมิดกฎเกณฑ์ของโลกในระดับหนึ่ง เพื่อความปลอดภัยของโฮสต์ สถานะนิติบุคคลของฉินถังซีเคียวริตี้จึงเปลี่ยนไปอยู่ต่างประเทศเรียบร้อยแล้ว แต่โฮสต์ยังคงมีอำนาจควบคุมฉินถังซีเคียวริตี้อย่างสมบูรณ์’

เข้าข่ายกฎเกณฑ์ของโลกงั้นเหรอ?

ฉินลี่คิดในใจ การกระทำของพวกชีหรูอวี้คงจะล้ำเส้นไปบ้างแล้วจริงๆ

ส่วนเรื่องเปลี่ยนนิติบุคคลนั้นฉินลี่ไม่ได้สนใจอะไร

ยังไงเสียฉินถังซีเคียวริตี้ก็ยังอยู่ใต้การควบคุมของเขาอยู่ดี

ในตอนนั้นเอง

ชีหรูอวี้ก็ส่งข้อความมาทางมือถือ

ฉินลี่เปิดดูก็พบว่าเป็นลิงก์อีกตามเคย

เขากดเปิดลิงก์และพบว่า คราวนี้ไม่ใช่หน้าต่างแชตแล้ว

แต่เป็นข่าวชิ้นหนึ่ง

ตัวเอกในข่าวก็คือหลิวเซี่ยงเหว่ย

ฉินลี่กวาดสายตาอ่านเนื้อหาข่าวอย่างละเอียด

ในข่าวแฉเรื่องราวโสมมของหลิวเซี่ยงเหว่ยไว้อย่างละเอียดยิบ

ทั้งเรื่องมั่วความสัมพันธ์เชิงชู้สาวในโรงพยาบาล แถมยังระบุด้วยว่าฝ่ายหญิงคือนางพยาบาลฟู่ถิงที่อยู่แผนกเดียวกัน

การแอบรับสินบน

การเล่นพรรคเล่นพวกใช้เส้นสาย

กระทั่งมีเรื่องการบังคับข่มขู่ญาติคนไข้ให้มีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับตัวเอง

…

สรุปสั้นๆ คือ หลิวเซี่ยงเหว่ยคนนี้คาวคลุ้งไปทั้งตัว

จุดประสงค์หลักของข่าวนี้คือการเปิดโปงธาตุแท้ของหลิวเซี่ยงเหว่ย

เพื่อให้เขาหมดอนาคตและเสียชื่อเสียงจนป่นปี้

ส่วนเรื่องที่เขาหลอกขู่เจิงโหรวนั้นกลับถูกแตะถึงเพียงผิวเผิน

ฉินลี่ไม่มีข้อกังขาในจุดนี้ เขาเองก็ไม่อยากให้เรื่องพวกนี้กระทบกับชีวิตอันสงบสุขของเจิงโหรวเช่นกัน

ทว่าทันทีที่ฉินลี่อ่านข่าวนี้จบ ชีหรูอวี้ก็ส่งข้อความผ่านทางลิงก์มาอีกข้อความหนึ่ง

“บอส ลองดูข่าวนี้อีกข่าวนะคะ”

จากนั้นชีหรูอวี้ก็ส่งอีกลิงก์หนึ่งตามมา

ฉินลี่กดเปิดดู ยังคงเป็นข่าวอีกเช่นเคย

แต่พอได้เห็นข่าวนี้ ฉินลี่ถึงเข้าใจว่าทำไมระบบถึงส่งข้อความเตือนเขา

ฉินลี่ตอบข้อความกลับไป

“ปลอดภัยไหม?”

ชีหรูอวี้ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว

“สมบูรณ์แบบค่ะ”

“ไม่ทิ้งร่องรอยไว้เลย”

ฉินลี่ตอบกลับไปคำเดียวว่า ‘ดี’

จากนั้นเขาก็ลบข้อความทั้งหมดที่ชีหรูอวี้ส่งมาทิ้ง

และในจังหวะเดียวกับที่ฉินลี่ลบข้อความนั้นเอง

ลิงก์ทั้งสองที่เขาเพิ่งกดเข้าไปดูก็กลายเป็นหน้าว่างเปล่าในพริบตา

ฉินลี่เก็บโทรศัพท์ เขาเชื่อมั่นในฝีมือของพวกชีหรูอวี้อยู่แล้ว

เขาก้มมองหยางซิงอวิ้นในอ้อมแขน ตอนนี้เธอกำลังนอนหลับปุ๋ย

ฉินลี่จึงตัดสินใจกอดเธอแล้วหลับตามไปด้วยเสียเลย

ไม่รู้ว่าหลับไปนานแค่ไหน

ในภวังค์ ฉินลี่รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างมาคลุมทับบนตัว พอเงยหน้าขึ้นมอง

ก็พบว่าเจิงโหรวตื่นแล้ว พอเห็นว่าพวกเขากำลังหลับอยู่จึงคิดจะเอาผ้าห่มมาคลุมให้

เวลานี้เจิงโหรวกำลังก้มตัวห่มผ้าให้พวกเขา พอฉินลี่เงยหน้าขึ้นจึงพลอยได้เห็นผิวขาวเนียนเข้าเต็มตา

เจิงโหรวเองก็สังเกตเห็นสายตาของเขา ใบหน้าพลันซับสีเลือดขึ้นมาจางๆ รีบยืดตัวตรงทันที

ฉินลี่เอ่ยถามขึ้นว่า “คุณน้า ตื่นแล้วเหรอครับ?”

หยางซิงอวิ้นเองก็ตื่นขึ้นมาในเวลานี้พอดี พอเห็นแม่ของตัวเองแถมยังพบว่าตัวเองยังอยู่ในอ้อมกอดของฉินลี่ โดยเฉพาะมือข้างหนึ่งของฉินลี่ยังวางแหมะอยู่บนหน้าอกของเธอ ก็รีบลุกขึ้นมาด้วยใบหน้าแดงก่ำ

เจิงโหรวยังคงขวยเขินอยู่บ้าง เธอพยักหน้าให้ฉินลี่แล้วพูดว่า “วันนี้ลำบากเธอแล้วนะ”

ฉินลี่ลุกขึ้นนั่งพลางยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ไม่เป็นไรครับ คุณน้าอย่าเก็บไปคิดมากเลย คนกากเดนสังคมแบบนี้ยังไงก็เป็นแค่คนส่วนน้อย”

เจิงโหรวยิ้มบางๆ พลางพยักหน้า

ตอนแรกเธอแค่รับความจริงไม่ได้

แต่ตอนนี้ปรับสภาพจิตใจได้แล้ว

มรสุมชีวิตตลอดหลายปีที่ผ่านมาหล่อหลอมให้เธอเข้มแข็งขึ้นมาก

“จริงด้วยครับคุณน้า ผมยังมีของขวัญอีกชิ้นจะมอบให้คุณน้าด้วย” ฉินลี่นึกถึงบ้านที่ได้เป็นรางวัลจากระบบขึ้นมาได้

เจิงโหรวทำหน้าประหลาดใจ “ให้ของขวัญฉันเหรอ?”

หยางซิงอวิ้นก็สนใจขึ้นมาเช่นกัน “ของขวัญอะไรเหรอคะ?”

ฉินลี่ยิ้มแล้วพูดว่า “ผมซื้อบ้านไว้หลังหนึ่งที่หมู่บ้านจิ่นซิ่วหัวถิง ใส่ชื่อเจ้าของบ้านเป็นชื่อคุณน้าครับ”

หัวใจของเจิงโหรวกระตุกวูบ รีบพูดปฏิเสธทันที “ไม่ได้หรอกจ้ะ จะรับของขวัญมีค่าขนาดนี้จากเธอได้ยังไงกัน”

แถมยังลงชื่อเป็นชื่อเธออีกเนี่ยนะ?

แบบนี้เธอยิ่งรับไว้ไม่ได้เข้าไปใหญ่

หยางซิงอวิ้นก็ช่วยเสริมว่า “นั่นสิคะพี่ลี่ ฉันเองก็ซื้อได้ เงินยี่สิบล้านที่พี่ให้ฉันคราวก่อนฉันยังไม่ได้ใช้เลย พี่จะซื้อบ้านให้อีกทำไมกัน?”

“ก็ผมเห็นว่าที่นี่ไฟดับบ่อยๆ แถมยังแคบเกินไปด้วยนี่ครับ”

ฉินลี่พูดต่อว่า “เดิมทีผมกะจะใส่ชื่อซิงอวิ้นนั่นแหละ แต่มาตรการจำกัดการซื้อบ้านของจินเจียงค่อนข้างเข้มงวด พอซิงอวิ้นเรียนจบแล้วก็คงต้องซื้อบ้านแถวใจกลางเมืองอีกแน่ๆ คิดไปคิดมาเลยใส่ชื่อคุณน้าแทนจะดีกว่า”

ฉินลี่จำต้องหาเหตุผลมาอธิบายไปแบบนั้น

ทว่าถึงจะเป็นอย่างนั้น เจิงโหรวก็ยังไม่กล้ารับไว้อยู่ดี

“ฉันอยู่คนเดียว ไม่ได้ต้องการบ้านหลังใหญ่ขนาดนั้นหรอกจ้ะ มีบ้านหลังนี้ก็พอแล้ว”

ฉินลี่ยิ้มแล้วพูดขึ้น “ยังไงก็ซื้อมาแล้ว ไปดูกันหน่อยเถอะครับ ถึงตอนนั้นถ้าคุณน้าไม่ชอบจริงๆ ค่อยขายต่อทีหลังก็ได้”

เจิงโหรวยังคงรู้สึกลำบากใจ สายตาของฉินลี่ทำให้เธอรู้สึกอยู่ตลอดว่าเรื่องนี้ไม่ได้เรียบง่ายขนาดนั้น

ฉินลี่จึงส่งสายตาให้หยางซิงอวิ้น เพื่อให้เธอช่วยเกลี้ยกล่อมอีกแรง

“แม่คะ ไปดูกันหน่อยเถอะค่ะ ถือว่าออกไปเปิดหูเปิดตาผ่อนคลายบ้าง” หยางซิงอวิ้นช่วยพูด

เจิงโหรวเหลือบมองเธอ ลูกสาวจอมซื่อคนนี้

แต่หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายเธอก็พยักหน้าตกลง

เอาไว้ถึงตอนนั้นค่อยบอกว่าไม่ชอบ แล้วให้ฉินลี่เอาไปคืนก็แล้วกัน

ของที่ฉินลี่หิ้วมาให้พวกนั้น เจิงโหรวเปิดดูหมดแล้ว

มูลค่าไม่น้อยเลยจริงๆ ลำพังกำไลเพชรวงนั้นวงเดียวก็เทียบเท่ากับเงินเดือนของเธอไปครึ่งปีแล้ว

ของขวัญพวกนั้นเธอยังพอจะฝืนใจรับไว้ได้ เพราะถือว่าเป็นน้ำใจจากฉินลี่

แต่เรื่องบ้านนี่เธอรับไว้ไม่ได้จริงๆ

แถมยังใส่ชื่อเธอเป็นเจ้าของอีกด้วย

เจิงโหรวมองดูลูกสาวที่กำลังซาบซึ้งใจกับฉินลี่จนถอนตัวไม่ขึ้น

ลูกสาวคนซื่อเอ๊ย ความคิดของผู้ชายน่ะมันซับซ้อนกว่านั้นเยอะ

--