บทที่ 186 ตดสะท้านภพ จารึกไว้ในประวัติศาสตร์

ตดสามดอกติดกันทั้งเหม็นทั้งดังสนั่น

หลินกั๋วจางอับอายขายหน้าจนแทบแทรกแผ่นดิน แต่ร่างกายกลับซื่อตรงอย่างยิ่ง เขารู้สึกโล่งสบายจากการได้ระบายลม ปลอดโปร่งไปทั้งตัวอย่างบอกไม่ถูก

“ฟ้าร้องเหรอวะ”