บทที่ 187 ก็โทษที่เมื่อก่อนฉันใจดีเกินไป

“อะไรนะ เจ้าสี่ ใครจะไปเป็นคนงาน” เลขาเฒ่ายังตั้งสติไม่ทัน ชั่วขณะนั้นนึกว่าตัวเองหูฝาดไป

ปู่หลินกับแม่เฒ่าหลินก็อึ้งไปเหมือนกัน ตอนที่พวกเขาอยู่ที่บ้านคอยร้อนอกร้อนใจแทนลูกคนเล็ก ลูกคนเล็กก็เคยปลอบใจว่ายังหางานที่ดีกว่านี้ได้ จะไปเป็นคนงาน

สองเฒ่าคิดว่าลูกคนเล็กพูดจาโอ้อวด จึงไม่ได้เก็บมาใส่ใจ ตอนนี้แม้จะได้ยินกับสองหู ก็ยังแทบไม่กล้าเชื่ออยู่ดี