บทที่ 203 ยัยหนูตัวกระจิริดคนนี้ก็หลอกล่อไม่ง่ายเหมือนกันนะ!

ซ่งฉี่พูดเสียงดัง “อาสะใภ้สี่ บ้านผมมี ไปเอาที่บ้านผมได้เลยครับ”

ซ่งจื้อรีบสนับสนุนเต็มที่ “ใช่ครับอาสะใภ้สี่ ขาดอะไรพวกผมกลับไปเอาที่บ้านเอง”

หลี่ชุนซิ่งอมยิ้ม เห็นเด็กสองคนนี้แล้วช่างน่าเอ็นดู “ไม่ต้องไปเอาหรอก พอถึงต้นเดือนทางลุงของพวกเธอก็มีแจกเหมือนกัน”