บทที่ 204 ยิ้มกริ่มขุดหลุมพราง

ฝีปากกล้าแบบนี้ ช่างเหมือนคนบ้านสี่ไม่มีผิด คนบ้านนี้ไม่เคยยอมเสียเปรียบให้ใครจริงๆ

เธอไปทำกับข้าวที่มีน้ำมันหยดติ๋งๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน แทบจะเป็นผักกาดขาวต้มน้ำเปล่าอยู่รอมร่อ ในใจคิดเช่นนี้ แต่พูดออกไปไม่ได้ หากพูดไปคงกลายเป็นว่าเธอตระหนี่ไม่อยากให้พ่อปู่แม่ย่าได้กิน

เห็นทีวันหน้าคงต้องเจียดทำกับข้าวดีๆ มีน้ำมันสักหน่อยยกไปให้พ่อเฒ่าแม่เฒ่าสักชามแล้ว