บทที่ 221 โรคอิจฉาตาร้อนกำเริบอีกแล้ว

“หนูจะไปรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง เรื่องแบบนี้อาไปหาแม่หนูสิ แม่ทำเป็น” หลินซีซีทำของพวกนี้ไม่เป็นหรอก ช่วงนี้เธอเรียนฝีมือเย็บปักถักร้อยกับแม่จนพอจะก้าวหน้าขึ้นมาบ้าง ทว่านั่นก็จำกัดอยู่แค่การปักผ้า เรื่องถักเสื้อกันหนาวเธอไม่รู้เรื่องเลย

อาเล็กแทบจะทนไม่ไหวอยากตีเธออีกรอบ แต่ก็ข่มใจไว้ ได้แต่เหลือบตามอง “ก็ฉันเขินนี่นา ในบ้านนี้ฉันก็คุยเรื่องพวกนี้กับแกคนเดียวนะ จะช่วยไม่ช่วย”

บางครั้งอาเล็กก็รู้สึกว่าการคุยกับหลานสาวคนเล็กเหมือนคุยกับคนรุ่นเดียวกัน สองคนแทบไม่มีช่องว่างระหว่างวัยเลย