บทที่ 222 บ้านพวกเธอหลังใหญ่ไหม

“อะไร อยู่กินกับฉันทั้งชาติมันลำเค็ญนักหรือไง แกน่ะมันเคยตัวกับความสบายเกินไปแล้ว ตอนนี้มีกินมีใช้ ปีนี้ผลผลิตก็ดี ยังจะไม่พอใจตรงไหนอีก

ลืมช่วงปีข้าวยากหมากแพงไปแล้วหรือไง ที่พวกเราหิวโซจนต้องแทะเปลือกไม้กินรากหญ้า ชีวิตตอนนี้ไม่ดีกว่าตอนนั้นหรือยังไง” ลุงรองเป็นคนรู้จักพอ บ้านเขานับว่าไม่ถึงกับดีเลิศ แต่ก็เหนือกว่าคนอีกมาก

ในหมู่บ้านยังมีอีกตั้งหลายบ้านที่ต้องคอยหยิบยืมเสบียงจากกองผลิตถึงจะประทังชีวิตไปวันๆ ได้