บทที่ 289 มาแล้ว มาแล้ว เขามาแล้ว

หลินซีซีมองจดหมายแล้วพอนึกภาพออกเลยว่า ตอนเขียนจดหมายพี่รองคงดีใจจนเนื้อเต้นขนาดไหน

หลินตงได้ยินก็พลอยยินดีไปด้วย “ลองคำนวณเวลาดูแล้ว จดหมายฉบับนี้น่าจะเดินทางอยู่บนทางสักสิบวันได้ ไม่รู้ว่าเสี่ยวหนานได้ทบทวนหนังสือจริงจังหรือเปล่า

เขียนจดหมายไปหาเขา บอกให้เขาตั้งใจเต็มที่ ต่อให้คนที่มีคุณสมบัติตรงตามเกณฑ์จะมีน้อย แต่ก็ห้ามประมาทเด็ดขาด”