ตอนที่ 290
บทที่ 290 ใช่เขา ใช่เขา เป็นเขานี่แหละ
หิวข้าว · 5,745 ตัวอักษร
กระเป๋าสัมภาระวางอยู่ข้างเท้าของหลินหนาน แววตาเป็นประกายสดใส มุมปากแต้มรอยยิ้ม
หลินซีซีตื่นเต้นจนแทบจะกลายร่างเป็นแพร์รีด็อก กรีดร้องเสียงหลงออกมาอย่างห้ามไม่อยู่
“กรี๊ด… พี่รอง พี่รองจริงๆ ด้วย
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น