บทที่ 225 ของขวัญที่ส่งไปไม่ถึง

ดวงตาดอกท้อคู่นั้นสูญเสียไออุ่นไปจนหมดสิ้น

ระหว่างข้อนิ้วขาวซีด บุหรี่มวนนั้นถูกขยี้จนแหลกละเอียด

สวี่จิงอี้เม้มริมฝีปากบาง รอบกายคล้ายแผ่ไอหมอกดำทมิฬจากขุมนรก ใบหน้าหล่อเหลาไร้ซึ่งอารมณ์ คว้ากุญแจรถได้ก็เดินตรงออกไปนอกประตูหอพักทันที