บทที่ 121 กลิ่นดินปืน

พอเจียงหนีพูดจบก็เพิ่งรู้สึกตัว การ ‘ป้อน’ มันดูสนิทสนมเกินไปหน่อย

ไม่เหมือนเวลาอยู่กับพวกสวี่จาวจาว พอทำแบบนี้กับโจวจิ่นซวี่แล้วรู้สึกแปลกพิลึก อีกทั้งในกล่องก็ไม่มีถุงมือพลาสติกแบบใช้แล้วทิ้ง ถ้าใช้มือเปล่าหยิบ คนรักความสะอาดมากอย่างโจวจิ่นซวี่น่าจะถือสา

เธอจึงรีบเสริมว่า “ฉันว่าฉันเก็บไว้ให้คุณ—”