บทที่ 312 เขาแข็งแกร่งพอ และรักมากพอ

“พี่ ฉัน…”

สวี่เจาเจาเปล่งเสียงออกมาได้แล้ว แต่กลับพูดไม่เป็นประโยค

“เมื่อคืนฝันร้ายล่ะสิ”