บทที่ 459 อยากแต่งเธอเข้าบ้าน

เผชิญหน้ากับมัจจุราชที่แนบชิดติดผิวหนัง กู้ชิงเหยียนยังคงอยู่ในท่าเดิม แววตาไม่แม้แต่จะไหววูบ

เขาหลุบตาลงมองแวบหนึ่งแล้วเอ่ยเสียงเรียบ “พวกเรายังมีลูกชายด้วยกันคนหนึ่งครับ”

คำพูดนี้ไม่ต่างอะไรกับการราดน้ำมันลงบนกองไฟ ปากกระบอกปืนกดลึกเข้าไปในเนื้อของเขาอีกหลายมิลลิเมตร