บทที่ 68 ใครบ้าพกผลตรวจดีเอ็นเอติดตัวมาออกรายการหาคู่กันวะ?

เมื่อเห็นว่าฉินเยว่หลิง "จัดเต็มชุดใหญ่" ออกมาจนได้ ผู้กำกับก็แอบลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ขอต้อนรับเทพธิดาฉินเข้าสู่รายการครับ”

ผู้กำกับส่งยิ้มกว้าง “เธอคือความทรงจำวัยเยาว์ของพวกเรานับไม่ถ้วน ก็หวังว่าเทพธิดาฉินจะได้พบกับเจ้าชายขี่ม้าขาวของตัวเองในรายการนี้นะครับ”

“ขอบคุณค่ะผู้กำกับ”

สีหน้าของฉินเยว่หลิงดูฝืนๆ เล็กน้อย แต่ก็ยังเอ่ยขอบคุณออกไป

【ขำตาย ความทรงจำวัยเยาว์เนี่ยนะ ผู้กำกับ คุณนี่เข้าใจเล่นคำจริงๆ [ยกนิ้ว]】

【ผู้กำกับ ถ้าคิดบทไม่ออกก็ไม่ต้องพูดก็ได้นะ เจ้าชายขี่ม้าขาวอะไรเนี่ย ฟังแล้วอายแทนจนจะบ้าตาย! (โรคอายแทนคนอื่นกำเริบอีกแล้ว!)】

【ขอพูดตรงๆ นะ ฉินเยว่หลิงอยู่วงการมาตั้งกี่ปี ตอนนี้มายืนข้างสวี่เจาเจากับเซี่ยไหว กลับจมหายกลายเป็นตัวประกอบไปซะงั้น… หายหน้าไปสี่ปี ออร่าหดหายไปเยอะจริง】

…

จังหวะของรายการหาคู่แบบไลฟ์สดดำเนินไปอย่างกระชับฉับไว จึงไม่ได้แช่กล้องอยู่ที่แขกรับเชิญหญิงนานนัก

“ต่อไป ขอเชิญแขกรับเชิญชายของวันนี้เข้าสู่ลานกิจกรรมครับ!”

ผู้กำกับประกาศด้วยน้ำเสียงฮึกเหิมเปี่ยมพลัง

เพราะแขกรับเชิญชายสองคนที่เปิดตัวไปแล้ว ล้วนเป็นตัวดูดเรตติ้งชั้นยอดของรายการทั้งคู่

คนหนึ่งคือราชาจอเงินสามรางวัลที่อายุน้อยที่สุด ส่วนอีกคนคือนักร้องหน้าใหม่ที่กำลังมาแรงแซงโค้ง

สิ้นเสียงผู้กำกับได้ไม่ทันไร กู้ชิงเหยียนก็กางร่มปรากฏตัวขึ้นในเฟรม

เขาอยู่ในชุดสูทสีดำสนิท มือขวาถือร่ม เผยให้เห็นลูกประคำบนข้อมืออย่างชัดเจน พู่สีแดงแกว่งไกวไปมา ยิ่งขับเน้นให้ผิวของเขาดูขาวจัดขึ้นไปอีก

กล้องจับตามสันกรามด้านข้างของเขา ขายาวๆ นั่นแทบจะกินพื้นที่ไปเกินครึ่งจอ สองขาก้าวฉับๆ ตรงดิ่งไปยังทิศทางของสวี่เจาเจา

นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายวันที่สวี่เจาเจาได้เจอกู้ชิงเหยียน

แม้ผิวหน้าของเขายังคงดูดีไร้ที่ติ แต่พอมองใกล้ๆ ก็ยังเห็นรอยคล้ำจางๆ ใต้ดวงตาคู่นั้นอยู่ดี

ฉินเยว่หลิงเห็นกู้ชิงเหยียนแล้วตาเป็นประกาย กำลังจะก้าวเข้าไปทักทาย ทว่าวินาทีถัดมาเท้ากลับชะงักค้างอยู่กับที่

“ลำบากหน่อยนะ”

กู้ชิงเหยียนเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าสวี่เจาเจา แต่สายตากลับปรายมองเซี่ยไหวที่อยู่ข้างๆ “คู่เดตของผม ผมกางร่มให้เองดีกว่า”

เซี่ยไหวเหลือบตาขึ้นมองเขาแวบหนึ่ง บรรยากาศเริ่มแฝงกลิ่นอายดินปืนคุกรุ่น

ในจังหวะที่ทุกคนคิดว่าทั้งสองคนกำลังจะเปิดศึกปะทะกัน… เซี่ยไหวกลับแอบขยับถอยไปด้านข้างเงียบๆ แล้วตอบว่า “ได้”

【อย่านะ! พี่ไหวอย่ายอมสิ! ฉันยกลูกสาวสวี่เจาเจาให้พี่แล้วนะ อย่าป๊อด!】

【คิคิ กู้ชิงเหยียนกับสวี่เจาเจาก็ฟินไม่ไหวปะ (อย่ามาห้ามนะ ฉันมันเทสต์บ้านๆ แต่หนุ่มหล่อสาวสวยรักกันใครจะไม่ฟินเล่า!!)】

【กู้ชิงเหยียนกับเซี่ยไหว…】

【เมนต์บนหยุดเดี๋ยวนี้!! จิ้นคู่แปลกน่ะพอได้ แต่จะจิ้นคู่หลอนไม่ได้นะ!!】

【ฉันจะวูบ ทุกครั้งที่ได้ยินพี่เหยียนพูดคำว่า 'คู่เดตของผม' ใจมันสั่นไม่ไหวจริงๆ ตกหลุมรักซ้ำๆ ใครเข้าใจฟีลนี้บ้าง!】

…

พอเซี่ยไหวขยับถอยไปด้านข้าง ร่มของกู้ชิงเหยียนก็กางบังเหนือศีรษะของสวี่เจาเจาทันที ไม่ยอมให้เธอต้องโดนแดดแม้แต่วินาทีเดียว

เมื่อกู้ชิงเหยียนมายืนเคียงข้าง กลิ่นหอมเนื้อไม้จางๆ ก็ลอยมาแตะปลายจมูกของเธอ

"คุณเจาเจา ยินดีมากครับที่ได้จับคู่กับคุณ"

เสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์ดังลงมาจากเหนือศีรษะ มือซ้ายของกู้ชิงเหยียนยื่นมาตรงหน้าเธอ

สวี่เจาเจายกมือขึ้นตามสัญชาตญาณ ดวงตากลมโตที่เบิกกว้างเล็กน้อยสบเข้ากับดวงตาเรียวรีทรงดอกท้อของเขา

ในเมื่อยังไม่สนิทกัน ก็น่าจะต้องทักทายกันตามมารยาทสินะ?

เธอยื่นมือขวาไปจับมือซ้ายของกู้ชิงเหยียนแล้วเขย่าเบาๆ "สวัสดีค่ะ สวัสดี…"

ทั้งสองจับมือกันไม่นาน ทว่าจังหวะที่ผละออก ปลายนิ้วที่ตัดแต่งเล็บอย่างเรียบร้อยของเขากลับสะกิดผ่านกลางฝ่ามือของเธอเบาๆ ส่งกระแสชาวาบแล่นไปทั่วร่าง…

ตัวของสวี่เจาเจาแข็งทื่อไปนิด

ไอ้ผู้ชายสารเลว…

สวี่เจาเจาตัดสินใจทำเป็นเมิน ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วดึงมือตัวเองกลับมา

ทว่า จุดสนใจของชาวเน็ตเห็นได้ชัดว่าไม่ได้อยู่ตรงนี้

【เชี่ยๆ บนมือของสองคนนั้น ใส่แหวนคู่ปะเนี่ย! ใส่ใช่ไหม!!】

【ตากล้องทำอะไรอยู่ จังหวะที่ควรซูมโคลสอัปกลับตัดไปซะงั้น! ฉันอยากดูว่าสองคนนั้นใส่แหวนไหม! [คาดหวัง]】

【ก็แค่บังเอิญปะ ยุคนี้ใครออกจากบ้านแล้วไม่ใส่แหวนประดับสักวงสองวงบ้าง?】

【พวกแก ฉันแคปรูปมาซูมดูแล้ว! มันคือแหวนคู่ที่ถ่ายนิตยสารชัดๆ! แถมยังใส่นิ้วนางทั้งคู่ ต่อให้เทวดาหน้าไหนมาบอก นี่ก็ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ!!】

【อย่ามาเกาะกระแส พี่ชายฉันไม่ยุ่งด้วยย่ะ!!】

…

คอมเมนต์เถียงกันดุเดือดจนแทบแตกเป็นเสี่ยงๆ ทว่าสุดท้ายก็ไม่มีใครให้คำตอบที่แน่ชัดแก่พวกเขาได้

ผู้กำกับเห็นว่าได้เวลาพอสมควรแล้ว จึงเริ่มดำเนินรายการต่อ

“เอาละครับ ขอเสียงปรบมือต้อนรับแขกรับเชิญชายท่านต่อไป!”

กล้องแพนความสนใจของทุกคนกลับมาที่หน้าประตูห้องรับรองอีกครั้ง

นอกจาก “แขกรับเชิญปริศนา” คนนั้นแล้ว แขกรับเชิญชายอีกหนึ่งคนที่เหลืออยู่ก็แทบไม่มีอะไรให้ต้องลุ้น

นั่นคือนักร้องหนุ่มดาวรุ่ง ซ่งจิ่นสือ

【เสี่ยวสือ! เสี่ยวสือ!! รอมาตั้งนาน เสี่ยวสือของฉันก็มาถึงสักที!】

【เรื่องจีบสาวต้องยกให้เสี่ยวสือเลย! เพลงรักเพลงเดียว ปลุกหัวใจสาวน้อยของคนแก่อย่างฉันที่ไม่ได้เต้นแรงมานานให้ฟื้นคืนชีพอีกครั้ง!】

【ก็นะ ความสามารถเปลี่ยนโชคชะตาได้จริงๆ พอซ่งจิ่นสือคว้ารางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมมาได้ ทุกคนก็ลืมข่าวลือระหว่างเขากับสวี่เจาเจาไปจนหมดเกลี้ยง…】

…

นี่คือใบหน้าใหม่ แม้กระทั่งสายตาของเซี่ยไหวก็ยังมองตามไปยังหน้าประตูห้องรับรอง

ท่ามกลางสายตาจับจ้องของทุกคน สิ่งแรกที่โผล่ออกมาจากห้องรับรองคือผมทรงรังนกของซ่งจิ่นสือ…

เขาสวมเสื้อโอเวอร์ไซส์สีเทากับกางเกงฮิปฮอปลายกราฟฟิตี บนคอยังห้อยสร้อยเงินเส้นโตที่สะท้อนแสงแดดระยิบระยับ

นี่…คือคนที่ดังจากการร้องเพลงรักจริงๆ เหรอเนี่ย

ดูยังไงก็ไม่เห็นจะเหมือนสักนิด

ทว่าดวงตาทรงเมล็ดซิ่งกลมโตคู่นั้น กลับช่วยชีวิตกลิ่นอายอันธพาลทั่วตัวของเขาไว้ได้พอดี

รู้สึกคุ้นๆ… เหมือนเคยเห็นดวงตาสวยคู่นั้นที่ไหนมาก่อน…

กระทั่งซ่งจิ่นสือเดินเข้ามาใกล้สวี่เจาเจา ทุกคนถึงได้ถึงบางอ้อขึ้นมาทันที ดวงตาทรงเมล็ดซิ่งอันงดงามของซ่งจิ่นสือนั้น ถอดแบบพิมพ์เดียวกับของสวี่เจาเจามาเป๊ะๆ!

“พี่ พี่ก็มาออกรายการหาคู่กับเขาด้วยเหรอ”

ซ่งจิ่นสือหยุดยืนตรงหน้าสวี่เจาเจาแล้วเอ่ยถาม

เขาทำเหมือนมองกู้ชิงเหยียนเป็นอากาศธาตุ เอาแต่จ้องมองสวี่เจาเจาตาไม่กะพริบ

“คะ?”

สวี่เจาเจาตอบกลับไปด้วยความงุนงง

อะไรนะ

ฉันไปมีน้องชายตั้งแต่เมื่อไหร่

เมื่อสบเข้ากับแววตาสงสัยของสวี่เจาเจา ซ่งจิ่นสือก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

แต่ก็เพียงแวบเดียวเท่านั้น จากนั้นเขาก็ถอนหายใจออกมา

“โธ่เอ๊ย พี่ ทำไมพี่ถึงลืมน้องชายแท้ๆ อย่างผมไปอีกแล้วล่ะ”

น้องชายแท้ๆ เนี่ยนะ?!

ดวงตาของสวี่เจาเจาเบิกกว้างขึ้นกว่าเดิม

พูดพลาง ซ่งจิ่นสือก็ล้วงกระเป๋ากางเกงตัวเอง ควานหยิบกระดาษยับยู่ยี่แผ่นหนึ่งออกมาส่งให้สวี่เจาเจา

“อ่ะ พี่ พี่ดูเองเลย”

สวี่เจาเจารับกระดาษแผ่นนั้นมาคลี่ออกอย่างครึ่งเชื่อครึ่งไม่เชื่อ พลันเห็นหัวข้อตัวโตเบ้อเร่อด้านบน

‘ผลการตรวจพิสูจน์ความสัมพันธ์ทางสายเลือด’

สวี่เจาเจา: …

ความเงียบงันของฉันมันดังลั่นจนหูแทบดับ

ใครบ้าที่ไหนมารายการหาคู่แล้วพกใบตรวจดีเอ็นเอติดตัวมาด้วยวะเนี่ย!