บทที่ 74 เขาไม่สำคัญ ปลาน้อยต่างหากที่สำคัญ

“การสร้างครอบครัวเล็กๆ ร่วมกับเด็กๆ ที่น่ารักของเรา จะช่วยจุดประกายความรักให้แขกรับเชิญได้ครับ”

ผู้กำกับส่งสัญญาณให้ตากล้องถือกล้องเข้ามาในฉาก โดยหันหลังให้กล้องไลฟ์สด แล้วเล็งกล้องไปทางเหล่าแขกรับเชิญ

“พวกเรามาถ่ายรูปหมู่เก็บไว้เป็นที่ระลึกสำหรับช่วงเวลานี้กันเถอะครับ” ผู้กำกับเอ่ยต่อ

เริ่มจากกลุ่มของฉินเยว่หลิงก่อน ทั้งสามคนยืนด้วยกันแล้วถ่ายรูป

ส่วนกลุ่มของเซี่ยไหว…

นอกจากเซี่ยไหวที่เป็นสาวเท่สุดคูลแล้ว อีกสองคนที่เหลือทั้งคนโตคนเล็กต่างทำหน้าทะเล้นใส่กล้อง

กลุ่มของสวี่เจาเจาเป็นกลุ่มสุดท้าย จังหวะที่กดชัตเตอร์ สวี่เจาเจาก็จับมือของปลาน้อยเอาไว้

“ชีสสส!”

แชะ

กล้องบันทึกภาพรอยยิ้มอันสดใสของเธอเอาไว้พอดี

กู้ชิงเหยียนอดไม่ได้ที่จะเอียงหน้ามองเธอแวบหนึ่ง

คอมเมนต์บนหน้าจอไลฟ์สดวิ่งเร็วรี่แทบอ่านตามไม่ทัน

【สวี่เจาเจายิ้มแล้วสวยมากจริง มิน่าล่ะเซี่ยไหวถึงชอบ ฉันเป็นผู้หญิงยังแทบใจละลายเลย สมแล้วที่เป็นคนคลอดปลาน้อยของฉัน】

【ปลาน้อยจะยืนข้างๆ เพื่อปกป้องแม่ น้ำตาจะไหล ลูกสาวออนไลน์ของฉันทำไมถึงน่าปลื้มใจขนาดนี้นะ!】

【ลำบากพี่ไหวเกินไปแล้ว เธอต้องดูแลเด็กถึงสองคนเลยนะเนี่ย! [ส่องเผือก]】

【อย่าอวยเวอร์ไปหน่อยเลย กลุ่มอื่นไม่ได้มีความเกี่ยวพันทางสายเลือดก็ช่างเถอะ แต่สวี่เจาเจาเป็นคนคลอดลูกเอง แล้วหอบลูกแท้ๆ มารายการหาคู่เนี่ยนะ ดูเอาเถอะว่ามันสมควรไหม! [เหงื่อตก]】

【เอ่อ… ไม่มีใครคิดบ้างเหรอว่าปลาน้อยหน้าเหมือนราชาจอเงินกู้สุดๆ น่ะ?】

…

คอมเมนต์นี้จุดชนวนระเบิดขึ้นมาราวกับคลื่นซัดสาด

【อย่าทักเชียว พอทักแล้วเหมือนจริงด้วย! ทั้งจมูกทั้งปากสวยๆ นั่นแทบจะถอดแบบกันมาเป๊ะๆ เลย!】

【รู้สึกเหมือนต่อให้โลกแตก กู้ชิงเหยียนก็ไม่มีทางมีลูกหรอก แล้วยิ่งกับสวี่เจาเจาเนี่ยนะ? พูดออกมามีหวังขำตาย [ยิ้มยิงฟัน]】

【คนหล่อก็มีส่วนคล้ายกันทั้งนั้นแหละ สรุปได้แค่ว่ายีนป๋าของสวี่เจาเจาน่ะดี ยัดเยียดคู่จิ้นไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกจ้า ต่างคนต่างเฉิดฉายไปเถอะ~】

…

คอมเมนต์บนจอสงบลงอย่างรวดเร็ว

ความคล้ายแค่จมูกกับปากไม่อาจจุดกระแสอะไรใหญ่โตได้

ภาพจำที่ผู้คนคุ้นเคยเกี่ยวกับกู้ชิงเหยียนเป็นเช่นนั้นมาตลอด กวาดแต่รางวัล ไร้ข่าวฉาว ไม่แปดเปื้อนกิเลสตัณหาใดๆ

สวี่เจาเจาย่อมมองไม่เห็นข้อความเหล่านี้ของผู้ชม ใจของเธอจดจ่ออยู่ที่ตัวกู้อวี้หลินทั้งหมด

ไม่มีใครรู้จักลูกดีไปกว่าแม่

ตอนที่กู้อวี้หลินเดินมายืนข้างเธอ สวี่เจาเจาก็สังเกตเห็นแล้วว่าอารมณ์ของเขาดูหม่นหมองลงไปบ้าง

แต่เพราะกำลังไลฟ์สดอยู่ เธอจึงไม่กล้าถามอะไร ได้แต่ใช้มืออีกข้างที่ว่างอยู่ลูบศีรษะของกู้อวี้หลินเบาๆ

“ในเมื่อเด็กๆ ปรากฏตัวแล้ว และเมื่อกี้ทุกคนก็ทำความคุ้นเคยกันแล้ว ถ้าอย่างนั้นเราก็มาต่อกันที่ช่วงที่สอง เดตแสนหวานกันเลยครับ”

ผู้กำกับประกาศกำหนดการ

“ทีมงานเตรียมรถคันเล็กไว้ให้แขกรับเชิญแต่ละกลุ่มแล้วครับ ให้เลือกสถานที่ที่ถูกใจแล้วพาแขกรับเชิญฝ่ายหญิงไปเดตได้เลย แต่แน่นอนว่า อย่าลืมพาพี่ตากล้องของเราไปด้วยนะครับ!”

“และแน่นอนว่า…”

พอคำนี้หลุดออกมา ทุกคนก็รู้ทันทีว่าทีมงานกำลังจะหาเรื่องแกล้งอีกแล้ว

“เพื่อป้องกันไม่ให้แขกรับเชิญอู้งานระหว่างไลฟ์สด พอเริ่มรายการอย่างเป็นทางการ ทีมงานจะเปิดช่องทางโหวต หากผู้ชม ‘ฟินกระจาย’ ก็กดโหวตให้ได้เลย กลุ่มที่ได้คะแนนโหวตน้อยที่สุดจะต้องโดนทำโทษครับ”

ในเมื่อเป็นทีมงานของ 《เบบี้สบายจัง》 รายการหาคู่นี้จึงยังคงสืบทอดสไตล์เดิมของรายการเลี้ยงลูกมาเป๊ะๆ

พูดให้ดูดีก็คือให้อิสระแก่แขกรับเชิญเต็มที่ แต่ถ้าพูดตามตรงก็คือขี้เกียจคิดแผน ปล่อยให้แขกรับเชิญด้นสดกันเอาเอง

【เชี่ย ทีมงานเล่นใหญ่จัด ฉันนึกว่าอีพีแรกจะมาเรื่อยๆ เปื่อยๆ ซะอีก นี่จับคู่ส่งไปออกเดตเลยเหรอเนี่ย?!】

【คืบหน้าไวเวอร์ รู้สึกเหมือนวันนี้ฉันจะได้ไปกินเลี้ยงงานแต่งเลย (ฉันหมายถึงสวี่เจาเจา x เซี่ยไหว คู่จิ้นในดวงใจของฉันนะ!)】

【ยอมเปิดช่องทางโหวตสักทีนะ! หมดยุคที่ทำได้แค่เปย์แต่โหวตไม่ได้ ได้แต่พิมพ์บ่นแล้วเว้ย! คนดูในไลฟ์อย่างฉันมีสิทธิ์มีเสียงแล้ว!】

…

ก่อนออกเดินทาง ทุกคนได้รับหน้ากากอนามัยสีดำจากทีมงานคนละอัน

ผู้กำกับกำชับว่าหากไปยังที่ที่มีคนพลุกพล่านให้สวมหน้ากากไว้ และพยายามเลือกสถานที่ที่มีความเป็นส่วนตัวสูงในการออกเดต เพื่อความปลอดภัยในชีวิตของตัวเองระหว่างถ่ายทำรายการ

สวี่เจาเจามอบหมายภารกิจขับรถอันยากลำบากนี้ให้กู้ชิงเหยียน ส่วนเธอกับกู้อวี้หลินยืนรออยู่ริมถนน

ตากล้องประจำตัวยังเตรียมอุปกรณ์อยู่ สวี่เจาเจาจึงอาศัยจังหวะนี้ย่อตัวลง แล้วปิดไมค์ของตัวเองกับกู้อวี้หลิน

เธอช้อนตาขึ้นมองกู้อวี้หลินในระดับสายตาเดียวกัน แววตาเปี่ยมด้วยความกังวลอย่างไม่คิดจะปิดบัง “ปลาน้อย เป็นอะไรไปลูก ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า”

กู้อวี้หลินประหลาดใจมากที่เธอสังเกตเห็น เขาเม้มปากแน่นก่อนจะตอบ “เปล่าครับ”

สวี่เจาเจายื่นมือออกไปจะลูบหัวเขา แต่เขากลับเอียงหลบไป

เธอจึงชักมือกลับแล้ววางลงบนไหล่เล็กๆ ของเขาแทน “ทำไมถึงไม่ร่าเริงเลยล่ะ บอกแม่หน่อยสิ”

“ไหนแม่บอกว่าจะมาร่วมรายการกับคนที่ไม่สนิทไงครับ…”

กู้อวี้หลินเงียบไปนานมาก ก่อนจะเอ่ยประโยคนี้ออกมาด้วยเสียงแผ่วเบา

ก่อนที่จะเห็นกู้ชิงเหยียน เขายังนึกว่าแม่จะเปลี่ยนตัวผู้ชายบัดซบคนนี้ไปแล้วเสียอีก แต่สุดท้ายกลับต้องมารายการกับผู้ชายคนนี้อยู่ดี

ทั้งที่รู้ว่าเขากับกู้ชิงเหยียนไม่ถูกกัน แต่ก็ยังหลอกให้เขามาร่วมรายการ

เป็นเพราะตัดใจจากกระแสที่หมอนั่นสร้างให้ไม่ได้อย่างนั้นเหรอ…

กู้อวี้หลินก้มหน้าลง ในหัวเต็มไปด้วยความคิดสับสนตีกันยุ่งเหยิง

สวี่เจาเจายิ้มออกมาพลางแตะตัวเขาเบาๆ “ปลาน้อยโง่เอ๊ย”

กู้อวี้หลินเงยหน้าขึ้นมองเธอ เธอจึงขยิบตาให้เขา “เขาสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ ก็เราไม่สนิทกันจริงๆ นี่นา~”

น้ำเสียงของสวี่เจาเจาสดใส ฟังดูไม่เหมือนกำลังโกหกเลยสักนิด

“ปลาน้อยต่างหากที่เป็นลูกรักสุดที่รักของแม่!”

สวี่เจาเจาฉวยโอกาสนี้ขโมยหอมแก้มกู้อวี้หลินไปฟอดหนึ่ง

ใบหูของเขาเริ่มแดงระเรื่อขึ้นมาอีกครั้ง

เขาไม่สำคัญ ปลาน้อยต่างหากที่สำคัญ

ความคิดนี้ปัดเป่าความขุ่นมัวในใจของกู้อวี้หลินไปจนหมดสิ้น…

เมื่อเห็นกู้ชิงเหยียนขับรถเข้ามาจอด สวี่เจาเจาก็ยกมือขึ้นเปิดไมโครโฟนของทั้งคู่ แล้วพาปลาน้อยเข้าไปนั่งที่เบาะหลัง ปล่อยที่นั่งข้างคนขับไว้ให้ตากล้อง

จะว่าไปครอบครัวนี้ก็มีความหัวขบถอยู่ในตัวไม่น้อย เพราะเลือกมายังถนนโบราณที่มีคนเดินพลุกพล่านพอสมควร

สองข้างทางเต็มไปด้วยแผงลอยมากมาย สวี่เจาเจามองซ้ายมองขวาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“แม่หนู นิตยสารยอดฮิตเพิ่งออกใหม่ มาดูก่อนไหมจ๊ะ”

เสียงร้องเรียกลูกค้าดึงดูดความสนใจของสวี่เจาเจา เธอจึงเดินตรงไปที่แผงขายนิตยสาร “เล่มไหนคะ”

เธอตั้งใจจะหาหนังสือการ์ตูนให้ปลาน้อยสักสองสามเล่ม

พอพ่อค้าเห็นเธอเดินเข้ามาใกล้ ก็ชี้ไปที่นิตยสารปกสีดำเล่มหนึ่งทันที “สาวๆ เพิ่งมารุมแย่งซื้อจนเกลี้ยงร้าน ลุงเพิ่งเอาของมาลงเพิ่ม หนูก็มาเจอพอดี โชคดีจริงๆ นะเนี่ย”

สวี่เจาเจามองตามนิ้วของพ่อค้า แล้วสายตาก็พลันชะงักค้าง

นี่มัน… ไม่ใช่นิตยสารเซ็ตที่เธอถ่ายคู่กับกู้ชิงเหยียนหรอกเหรอ

เมื่อเห็นสวี่เจาเจานิ่งเงียบไป พ่อค้าก็นึกว่าเธอไม่สนใจ จึงรีบเชียร์สุดฤทธิ์ “ได้ยินว่าพ่อหนุ่มคนนี้เป็นถึงราชาจอเงินเชียวนะ ส่วนแม่หนูนี่ก็หุ่นดี๊ดี ซื้อไปไม่ผิดหวัง ไม่โดนหลอกแน่นอนจ้า”

สวี่เจาเจาคิดในใจ: อายจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนีอยู่แล้วเนี่ย!