บทที่ 109 ช่วยด้วย!

คนกลุ่มหนึ่งจ้องมองสัตว์ประหลาดนอกประตูอย่างกระสับกระส่าย กลัวว่าพวกมันจะพุ่งเข้ามา ในตอนนั้นเองเหยียนเฟยก็พูดขึ้นด้วยสีหน้าผ่อนคลาย

“กลัวอะไรกัน พวกมันเข้ามาไม่ได้สักหน่อย”

ทุกคนถึงได้คลายความระแวง ต่างแยกย้ายกันไปพักผ่อน ถึงขั้นมีสองสามคนที่ใจกล้าหน่อยวิ่งไปสังเกตการณ์พวกผู้จู่โจมราตรีอยู่ตรงประตู