บทที่ 112 การประลองเชิงกลยุทธ์

โรงอาหารในเวลานี้ไม่ใช่สถานที่สำหรับกินข้าวอีกต่อไป แต่กลายสภาพเป็นบ่อนคาสิโนไปโดยปริยาย ทุกคนต่างหวังว่าตัวเองจะใช้ทุนน้อยแลกผลตอบแทนก้อนโต แต่สุดท้ายถ้าไม่หมดตัวก็ต้องเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่

ผมสุ่มถามคนแถวนั้นดูคนหนึ่ง "พี่ชาย ผมเห็นคนตรงนั้นมีอาหารอยู่เพียบเลย ทำไมไม่มีใครเข้าไปเล่นเป่ายิ้งฉุบกับเขาเลยล่ะครับ"

พี่ชายตรงหน้าผมถอนหายใจยาวพลางเอ่ยขึ้น "เฮ้อ… ใครบ้างไม่อยากไปล่ะ ก่อนหน้านี้ก็มีคนไปลองมาแล้ว อย่าว่าไปนะ เขาชนะได้อาหารมาจริงๆ ด้วย"