บทที่ 115 ทำให้ทุกสิ่งกลับคืนสู่ครรลอง (3)

ตัดภาพไปที่ทั้งสามคนซึ่งกำลังมุ่งหน้าไปยังสภานักศึกษา หลังจากได้รับข้อความที่พวกผมส่งไป หยางหานก็พึมพำตลอดทาง

“ศิลาคำสาบาน…มันจะเอาไปซ่อนไว้ที่ไหนกันนะ…”

“แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าของชิ้นนี้ใหญ่แค่ไหน ถ้าเล็กเกินไปปูจีลีก็อาจจะพกติดตัว แต่ถ้าใหญ่เกินไป พวกเราสามคนก็คงแบกกลับมาไม่ไหวแน่…”