บทที่ 116 คืนทุกสิ่งสู่ร่องรอยเดิม (4)

หลินเมิ่งซีกำศิลาคำสาบานไว้แน่นแล้ววิ่งหนีไปโดยไม่หันกลับมามอง ขณะที่จิ้งจอกแดงนำพวกพ้องและฝูงสัตว์ประหลาดพุ่งเข้าไปขวางปูจีลีไว้

ทว่าต่อให้มีสัตว์ประหลาดคอยช่วย ร่างกายเนื้อหนังของมนุษย์จะไปต้านทานพลังที่ไม่ใช่ของโลกใบนี้ได้อย่างไร ยิ่งในยามที่ปูจีลีตกอยู่ในโทสะคลุ้มคลั่ง ชั่วพริบตาทุกคนก็ถูกซัดล้มเกลื่อนกลาดบนพื้น

ปูจีลีมองแผ่นหลังของหลินเมิ่งซีที่วิ่งไกลออกไป พลางกำหมัดแน่นแล้วเอ่ยรอดไรฟัน