บทที่ 117 การเสียสละ

มีคนถูกผลักออกมาจากด้านหลังกลุ่มคน หวังข่ายยิ้มพลางพาดแขนไปบนไหล่ของเขา ชี้นิ้วมาทางพวกเราแล้วพูดว่า “อาเฉิน คนพวกนี้นายคุ้นหน้าคุ้นตากันดีใช่ไหม”

ใช่แล้ว คนที่มาคือหลิ่วจื่อเฉิน ตอนนี้เขากำลังมองพวกเราสลับกับหวังข่ายด้วยแววตาซับซ้อน

“แกจะทำอะไร รีบปล่อยพวกเขาเดี๋ยวนี้นะ!”