บทที่ 138 รุดหน้าไปอีกขั้น

หลังจากออกมาจากดันเจี้ยนโรงอาหาร พวกเราไม่เพียงได้รับเวลาคงเหลือมาหลายเดือน แต่ยังได้ชิ้นส่วนชิ้นแรกของกุญแจดำมาด้วย

มันเป็นวัตถุสีดำที่ดูคล้ายไข่มุก ผมหยิบกุญแจดำที่ต้วนเชียนซั่วให้ไว้ขึ้นมา แล้วลองใส่เม็ดนั้นลงในร่องของกุญแจดำ ปรากฏว่าประกบกันได้แนบสนิทพอดี

“ไอ้นี่คือของที่พวกเราต้องตามหาเหรอ เล็กแค่นี้เนี่ยนะ…” หวงเซิ่งหลงบ่นพึมพำอยู่ข้างๆ “แถมดูไม่เห็นมีอะไรพิเศษเลย…มันจะช่วยให้พวกเราหนีออกไปจากที่นี่ได้จริงเหรอ”