บทที่ 137 ผ่านด่าน!

ในห้องเก็บอุปกรณ์ที่มืดสนิท ผมพยายามสุดชีวิตที่จะเอาใบมีดออกมาเหมือนคราวก่อน โชคดีที่มีประสบการณ์มาแล้วรอบหนึ่ง ครั้งนี้จึงเร็วขึ้นมาก

กว่าผมจะตัดสายรัดแล้วกระแทกประตูเปิดออกมาได้ก็กินเวลาไปเกือบครึ่งชั่วโมง นั่นหมายความว่าผมออกมาเร็วกว่าคราวก่อนสิบนาที และผมต้องหาหยางหานให้พบภายในสิบนาทีนี้เพื่อบอกวิธีผ่านด่านที่แท้จริงให้ชัดเจน

ผมชะโงกหน้าไปดูที่ครัวด้านหลัง หัวหน้าเชฟกำลังยืนสั่งการอยู่ที่นั่น ส่วนคณะตรวจสอบยังไม่เข้ามาในโรงอาหาร ยังคงเดินวนเวียนอยู่ตรงประตูใหญ่