ตอนที่ 157
บทที่ 157 ความระแวง
หิวข้าว · 5,545 ตัวอักษร
ผมมองดูสถานการณ์ตรงหน้าที่จวนเจียนจะหลุดจากการควบคุม อดสงสัยไม่ได้ว่าเมื่อกี้เฉินจางห่าวไปเจออะไรมา ถึงบีบให้เขาต้องใช้โควตาย้อนเวลาจนเกลี้ยงทั้งสองครั้ง
เฉินจางห่าวขยับเข้ามาใกล้ผมแล้วกระซิบเสียงเบา "ในหมู่นักศึกษาพวกนี้มีคนของสมาคมมังกรเขียวปะปนอยู่เพียบ คนพวกนี้คงถูกพวกมันยุยงมา…"
"ฉันรู้แล้ว เดี๋ยวต้องสั่งสอนให้พวกมันหลาบจำสักหน่อย…"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น