บทที่ 156 การก่อจลาจล

พอได้ยินว่าในที่สุดหวงจงฉือจะยอมพูดเรื่องที่มีประโยชน์ออกมา ผมกับพวกเฉินจางห่าวก็ผึ่งหูฟังทันที

เขาเอ่ยอย่างไม่รีบร้อน “นายดูแลของข้างกายตัวเองให้ดีจะดีกว่า อย่าทำหายล่ะ”

พอฟังคำพูดของเขา ผมก็ลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ทันทีแล้วพูดว่า “ได้ งั้นขอตัว!”