บทที่ 163 ห้องพักผ่อน

เพราะไม่มีใครมาที่ห้องสมุดนานมากแล้ว บนชั้นหนังสือจึงเต็มไปด้วยฝุ่นเขรอะ พอได้ยินเสียงฝีเท้าของสัตว์ประหลาดค่อยๆ ห่างออกไป หัวใจที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายของผมถึงค่อยโล่งอกขึ้นมาได้

คราวก่อนที่มา ผมก็ถูกมันเจอตัวทันทีจนยังไม่ทันได้สำรวจให้ละเอียดเลยว่าข้างในนี้มีอะไรกันแน่ ดูท่าการลุยเดี่ยวจะมีข้อดีอยู่เหมือนกัน

ก่อนเข้ามาผมเห็นแผ่นพับแนะนำห้องสมุด บนนั้นระบุไว้ว่าหนังสือแต่ละชั้นเก็บอะไรไว้บ้าง มีการจัดหมวดหมู่คร่าวๆ เอาไว้