บทที่ 180 ราตรียาวนาน (1)

“หลิวเทียนอวี่” หยางหานเอ่ยถาม “พวกเราเหลือคนอยู่เท่าไหร่”

หลิวเทียนอวี่ส่ายหน้าพลางพูด “อัตราการคัดออกระดับนี้ ตอนนี้นับนิ้วเอาก็ยังไหว ไม่นับพวกเราสามคนแล้ว รอดมาได้แปดคน”

หยางหานหันไปมองเหยียนเฟย “พวกนายล่ะ”