บทที่ 181 ราตรีอันยาวนาน (2)

ผมพาคนมาถึงแถวห้อง 301 ที่นี่เป็นไปตามที่ผมคาดไว้ ไม่มีใครอยู่เลยสักคน ทุกคนต่างไม่อยากให้เกิดการปะทะตั้งแต่แรก

กลุ่มผู้ถูกแปลงในห้องเรียนกำลังง่วนอยู่กับการทำอาหาร ใช่แล้ว กำลังทำอาหารอยู่จริงๆ แถมกลิ่นหอมยังลอยฟุ้งไปทั่วทางเดินอย่างรวดเร็ว

ผมคิดในใจ ร้ายกาจเกินไปแล้ว เดิมทีก็หิวกันไส้กิ่ว กลิ่นแบบนี้…กะจะล่อทุกคนมาเลยสินะ…