ตอนที่ 184
บทที่ 184 ราตรีอันยาวนาน (5)
หิวข้าว · 5,739 ตัวอักษร
ผมหลบอยู่หลังพ่อค้า ลอบสังเกตรอบข้างอย่างระแวดระวัง พลางจ้องไปยังทิศทางที่ลูกธนูพุ่งมา
ทว่าคนคนนั้นซ่อนตัวได้ดีมาก ไม่อาจจับร่องรอยได้เลย
ในขณะที่ผมกำลังเพ่งสมาธิ ลูกธนูดอกที่สองก็พุ่งเฉียดไหล่ไปอีกครั้ง หัวใจผมเต้นระรัว อะดรีนาลีนสูบฉีดพล่าน
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น