ตอนที่ 212
บทที่ 212 ร้านทอผ้า “จำลอง”
หิวข้าว · 5,821 ตัวอักษร
หลังจากหาตัวฆาตกรพบ ขวัญกำลังใจของทุกคนก็พุ่งสูงขึ้นมาก ตอนนี้เหลือคนอยู่เพียงเท่านี้ ชิงดีชิงเด่นกันมาตั้งนาน ต่างก็เหนื่อยล้ากันเต็มทีแล้ว
เมื่อกลับไปที่มหาวิทยาลัยแห่งนั้น มองไปรอบกายแล้วไร้ซึ่งผู้คน ห้องเรียนที่ว่างเปล่า สนามกีฬาที่ว่างเปล่า โรงอาหารและหอพักที่ว่างเปล่า การจะมาแก่งแย่งชิงดีกันต่อไปมันจะมีประโยชน์อะไร
คืนนี้ผู้จัดการจัดงานเลี้ยงเล็กๆ ขึ้นที่ชั้นสามเป็นพิเศษ แม้ของในแผนกขนมขบเคี้ยวจะกินไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้มีบอกไว้สักหน่อยว่าของในแผนกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จะดื่มไม่ได้
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
