บทที่ 219 ความกลัวในส่วนลึกที่สุดของจิตใจผมคืออะไรกันแน่ (1)

นี่คือห้องนอนของผม บนโต๊ะตรงหน้ามีแท็บเล็ตวางอยู่ หน้าจอที่เปิดค้างไว้ในตอนนี้คือหน้าเว็บสำหรับกรอกอันดับเลือกสถาบันหลังสอบเกาเข่า

มันทำให้ผมหวนนึกถึงตอนนั้น เพื่อที่จะได้ไปอยู่ไกลบ้าน ผมถึงได้ดื้อรั้นเลือกที่ที่ไกลแสนไกล ใครจะไปคิดว่าจะต้องมาลงเอยที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้

ชีวิตมหาวิทยาลัยที่เคยเฝ้ารอไม่เคยเกิดขึ้นจริง ตรงกันข้าม มันกลับกลายเป็นการใช้ชีวิตอยู่ในขุมนรกที่ไม่มีวันสิ้นสุด…