บทที่ 222 การสอบรอบที่หกสิ้นสุดลง

ประตูบานหนึ่งค่อยๆ เปิดออกท่ามกลางความมืด แสงสว่างหลังบานประตูสาดส่องลงบนใบหน้าของผม ราวกับมองเห็นความหวัง ผมหวังว่าสิ่งที่ต้องเผชิญในครั้งนี้จะไม่ใช่ภาพหลอนอีก…

เมื่อผมก้าวพ้นออกมา ประตูห้อง 608 ก็ปิดลงเองอย่างไร้สุ้มเสียง พอได้เห็นทางเดินที่คุ้นเคย ผมถึงได้ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

“ในที่สุด… ในที่สุดก็ออกมาได้สักที…”