บทที่ 225 รถไฟวิญญาณ

เสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ดังขึ้นในตู้โดยสารอันปิดทึบสร้างแรงกดดันมหาศาล เพราะตอนนี้พวกเราไม่มีทางให้ถอยหนี ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็มีแต่ต้องเผชิญหน้าตรงๆ เท่านั้น

ไม่นานนัก คนในเครื่องแบบพนักงานต้อนรับบนรถไฟที่มีใบหน้าเขียวคล้ำไร้ความรู้สึกก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าพวกเรา รูปร่างของเขาสูงใหญ่ผิดปกติ ศีรษะแทบจะชนเพดานตู้โดยสาร ขวางทางเดินตรงกลางไว้จนมิดเหมือนกำแพง

ผมเห็นไอ้ตัวที่เพิ่งมากระซิบข้างหูผมเมื่อครู่ยืนอยู่ข้างๆ เขย่งปลายเท้ากระซิบกระซาบอะไรบางอย่างข้างหูเขา