บทที่ 243 บ้าคลั่ง

“ยังหาคนไม่เจออีกเหรอ”

ช่วงไม่กี่วันนี้พวกเราแทบจะพลิกมหาวิทยาลัยหากันอยู่แล้ว ทุกซอกทุกมุมแทบจะถูกค้นจนทั่ว แต่กลับไร้วี่แววของเจียงอวี๋กับหลินอวี่เซวียน สองคนนั้นเหมือนระเหยหายไปจากมหาวิทยาลัยเฉยๆ

“ตอนนี้ถึงในมหาวิทยาลัยจะมีคนเต็มไปหมด แต่พอไม่มีอำนาจของสภานักศึกษาแล้ว ก็ไม่มีทางสั่งให้ใครช่วยตามหาได้เลย” หลิวเทียนอวี่นั่งอยู่ข้างโต๊ะ พลางถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา