บทที่ 266 วิถีภูตผี

หลบอยู่ในห้องพักไม่รู้ว่านานเท่าไร จิ้งจอกแดงค่อยๆ แง้มประตูห้องพักออกเป็นช่องแคบอย่างระมัดระวัง รอจนแน่ใจว่ารอบข้างปลอดภัยแล้วถึงพาผมออกมา

เวลานี้ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นไหม้เกรียมของกระดาษที่ถูกเผา ทว่ากลับไม่เห็นทั้งควันและเถ้าถ่าน พอนึกถึงคำพูดที่ลุง รปภ. เคยบอกไว้ว่าทุกครั้งที่สัตว์ประหลาดปรากฏตัวจะมีกลิ่นแปลกๆ โชยมา เส้นประสาทของพวกเราสองคนก็ตึงเขม็งขึ้นมาทันที

ก่อนจะเข้ามาหลบในห้องพัก ในห้องสมุดยังมีคนเลือกดูหนังสืออยู่ไม่น้อย แต่ทางเดินตอนนี้กลับไร้ผู้คน ไม่รู้ว่าเพราะดึกมากแล้วทุกคนจึงกลับไปหมด หรือว่าถูกสัตว์ประหลาดที่ไม่เคยพบเคยเห็นกลืนกินไปแล้วกันแน่…