บทที่ 224 อย่าโกรธเลยนะ

“ฮัดชิ่ว ฮัดชิ่ว ฮัดชิ่ว!” เฟิงฉีที่กำลังนั่งประชุมอยู่ จู่ๆ ก็จามติดกันสามครั้งรวด

แววตาเขาพลันเย็นเยียบขึ้นมาทันที ต้องมีใครกำลังนินทาเขาอยู่แน่ๆ และไม่แน่อาจจะเป็นคนพวกนี้ที่นั่งร่วมโต๊ะประชุมอยู่ก็ได้

เขากวาดสายตามองไปรอบห้องประชุม สายตาหยุดอยู่ที่คนโน้นคนนี้เป็นระยะ