บทที่ 434 มองด้วยสายตาใหม่

“อร่อยสุดยอดไปเลย ถ้าชวนชวนรู้ว่ามีร้านแบบนี้อยู่แล้วตัวเองไม่เคยมากินล่ะก็ ยัยนั่นต้องเสียดายจนแทบเอาหัวโขกฝาแน่!” เซี่ยหานบรรยายโดยไม่เกินจริงเลยแม้แต่น้อย

“คุณก็กินสิ! อย่ามัวแต่คีบให้ฉัน ชามฉันพูนไปหมดจนใส่ไม่ลงแล้วเนี่ย” มื้อนี้ของเซี่ยหาน นอกจากอ้าปากกินแล้ว ตะเกียบแทบไม่ต้องแตะชามข้าวตัวเองเลยด้วยซ้ำ

พอโดนเฟิงฉีดูแลประคบประหงมราวกับเด็กเล็กๆ ที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้แบบนี้ เซี่ยหานก็อดจะเกรงใจไม่ได้ ดูเหมือนเฟิงฉีจะดูแลเธออย่างรอบด้านมาโดยตลอด บางเรื่องแม้แต่ตัวเธอเองยังนึกไม่ถึง แต่เขากลับใส่ใจเก็บรายละเอียดได้หมด ละเอียดถี่ถ้วนและใจเย็นขนาดนี้ ไม่เคยแสดงท่าทีรำคาญหรือฝืนใจให้เห็นเลยแม้แต่ครั้งเดียว