บทที่ 438 ชวนมาดูละครฉากเด็ด

"ในเมื่อเธอเลือกจะตามคุณชายรองเฟิงแล้ว คุณชายรองเฟิงชอบอะไร อยากทำอะไร เธอก็ต้องทำการบ้านมาก่อนล่วงหน้า ไม่ใช่พอถึงเวลาลงสนามจริงค่อยมาเรียกร้องความสงสารเห็นใจจากเสี่ยเลี้ยง เสี่ยไม่ใช่คนโง่ให้หลอกใช้ฟรีๆ นะ สิ่งที่เขาต้องการมันคือการบริการเหมือนกัน ผู้หญิงที่คอยเดินเคียงข้างเขา ควรจะเป็นคนที่พาไปอวดใครต่อใครได้ ทำให้เขาเอาไปคุยโม้ต่อหน้าคนอื่นได้ อย่างเรื่องเทนนิสที่เธอเล่าวันนี้ ในเมื่อเธอรู้อยู่แล้วว่าคุณชายรองเฟิงเป็นพวกรสนิยมสูง เทนนิสมันแค่ระดับเริ่มต้นเท่านั้นแหละ วันข้างหน้าเธอจะค้นพบเองว่าการเป็นเด็กเลี้ยงที่ดีมันต้องมีทักษะติดตัวเพียบ ไม่จำเป็นต้องเก่งกาจถึงขั้นเชี่ยวชาญ แต่ต้องรู้ให้กว้างไว้ก่อน ฉันเองก็เคยผ่านจุดนั้นมาเหมือนกัน ตอนเข้าวงการใหม่ๆ นึกว่าแค่มีคนคอยหนุนหลัง ทำตัวแอ๊บแบ๊วเอาใจให้เสี่ยเลี้ยงถูกใจก็พอ ในหัวมีแต่ความคิดเพ้อฝันไร้เดียงสา คิดว่าตัวเองเป็นซินเดอเรลลาหรือไงกัน"

พอได้ยินหลิ่วเย่เปรียบเทียบตัวเองแบบนั้น เซี่ยหานก็อดขำไม่ได้

หลิ่วเย่นึกย้อนไปถึงตัวเองในอดีตที่เหมือนสาวบ้านนอกเข้ากรุง พอต้องเจอกับสิ่งของมากมายที่ไม่เคยแตะต้อง หรือบางอย่างไม่เคยแม้แต่จะเห็นด้วยซ้ำ ก็ทำหน้าเซ่อซ่าไม่ประสีประสา