บทที่ 437 การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม

เซี่ยหานรู้สึกสงสารสภาพของหลินซีซีในตอนนี้ แต่ก็จนปัญญาจะช่วย เฟิงฉียืนอยู่ข้างเธอพลางเอ่ยขึ้น "ตอนนี้เฟิงอวิ๋นชักจะเหลวไหลขึ้นทุกวัน บริษัทมีกฎห้ามเด็ดขาดเรื่องความสัมพันธ์เชิงชู้สาวระหว่างผู้บริหารกับศิลปิน เขานอกจากจะกล้าเมินคำสั่งผมแล้ว ยังกล้ามาขอให้ผมยอมยกเว้นเพื่อป้อนงานดีๆ ให้แม่หนูนี่อีก ช่างอุกอาจสิ้นดี"

"ฉันก็แค่สงสารที่เธอเป็นเด็กสาวตัวคนเดียว แต่ต้องมาคอยรองรับอารมณ์แย่ๆ ของเฟิงอวิ๋น" เซี่ยหานกล่าวด้วยน้ำเสียงเสียดาย "ความจริงเธออาจจะมีฝีมืออยู่บ้าง แค่โชคไม่เข้าข้างเท่านั้นเอง"

"ผมกลับคิดว่าเธอไม่มีอะไรให้น่าสงสารเลยสักนิด" เฟิงฉีกล่าว