บทที่ 479 ปิดฉากงานประกาศรางวัล

"ขำๆ นะครับ ขำๆ ผู้กำกับเฉิงต้าเหว่ยนี่เป็นคนเน้นประสิทธิภาพจริงๆ ผมเองก็แค่สนิทกับเขาพอสมควร เขาถึงยอมให้เวลาผมขึ้นมาพูดบนเวทีสักสองสามนาที ผมยังกลัวอยู่เลยว่าเขาจะโยนถ้วยรางวัลทิ้งลงพื้น ถ้าเป็นแบบนั้นผมคงต้องเอากลับไปติดกาวซ่อมใหม่ ขอบคุณที่ไว้หน้านะครับ วันนี้ผู้กำกับเฉิงต้าเหว่ยไว้หน้าผมจริงๆ" เฉินเหวยเสียนถือถ้วยรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมไว้ในมือ พลางพูดติดตลกอย่างอารมณ์ดี

เสียงหัวเราะจากผู้ชมในฮอลล์ดังขึ้นพร้อมกับเสียงปรบมือเกรียวกราว งานประกาศรางวัลช่วงก่อนปิดฉากจึงเต็มไปด้วยบรรยากาศผ่อนคลายและสนุกสนาน ทำให้คนที่ชวดรางวัลและต้องนั่งตบมือเป็นเพื่อนมาตลอดทั้งงานพลอยยิ้มสู้ไปด้วยได้

"จะพูดยังไงดีล่ะครับ การได้รับรางวัลจินเฮ่อถือเป็นเกียรติยศที่ยิ่งใหญ่จริงๆ ผมเองก็ตื่นเต้นมาก นี่ถ้าไม่ติดว่าอายุอานามก็ปูนนี้แล้ว แถมยังเป็นผู้ชายอกสามศอก ป่านนี้คงได้ร้องไห้โฮไปแล้วครับ" เฉินเหวยเสียนกำถ้วยรางวัลสีทองแน่น พูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ ก่อนจะถูกผู้กำกับเฉิงต้าเหว่ยที่ก้าวขึ้นมาบนเวทีขัดขึ้น "ร้องเลยสิ ผมยังไม่เคยเห็นคุณร้องไห้นอกจากในฉากเลยนะ"