บทที่ 487 คำขาดจากเฟิงฉี

เซี่ยหานรับมือกับความคึกคักเกินพิกัดของเฟิงฉีไม่ไหวแล้ว เลยตัดสินใจทิ้งตัวลงนอนแผ่บนเตียง มองเพดานพลางชกแขนเขาไปทีหนึ่ง “ตอนนี้ฉันจะมีแรงเหลือมาจากไหนล่ะ นี่นายกินไวอากร้ามาทุกวันหรือไงฮะ?”

เซี่ยหานคงกำลังหงุดหงิดอยู่ ถึงได้พูดจาขวานผ่าซากขนาดนี้

เฟิงฉีเบิกตากว้างมองเซี่ยหาน ถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ