บทที่ 488 เซี่ยหานมาเยือนว่านเฟิง

เซี่ยหานนั่งสูดหายใจเข้าลึกๆ สองครั้งก่อนจะเอ่ยขึ้นมา “ฉันรำคาญผู้หญิงคนนี้จะตายอยู่แล้วจริงๆ เมื่อก่อนก็ใช่ ตอนนี้ก็ใช่ ต่อไปก็คงยิ่งรำคาญเข้าไปใหญ่ นานทีปีหนจริงๆ ที่ฉันจะเกลียดใครได้ถึงขนาดนี้ เอาความเกรงใจของคนอื่นมาเป็นโอกาสให้ตัวเองแท้ๆ”

เฟิงฉีมองท่าทางหงุดหงิดสุดขีดของเธอแล้วก็ยกแขนข้างหนึ่งโอบไหล่ รั้งให้เธอค่อยๆ เอนซบลงในอ้อมอกของเขา พลางเอ่ยปลอบอย่างอ่อนโยน “เธอมีค่าพอให้คุณหงุดหงิดขนาดนี้เชียวเหรอ วางใจเถอะ วันเวลาดีๆ ของเธอจบลงแล้วละ บ่ายนี้ผมให้ผู้จัดการแผนกพีอาร์ไปจัดการเรื่องนี้แล้ว เธอเป็นแค่กุ้งฝอยตัวเล็กๆ อย่าให้เธอมาทำลายอารมณ์ดีๆ ของคุณเลย ถ้าคุณมีเวลาว่างก็มาคิดถึงผมให้มากๆ ดีกว่า”

เซี่ยหานนั่งอยู่ตรงนั้น นึกถึงตอนที่หลิ่วเย่อยู่ในกองถ่ายแล้วจัดการวังรุ่ยแบบตาต่อตาฟันต่อฟันอย่างสะใจ ในใจก็เริ่มมีแผนการขึ้นมา