บทที่ 498 ตัดหางปล่อยวัด

"ฉันทำเงินให้บริษัทไปตั้งเท่าไหร่! พอเกิดเรื่องแค่นี้ขึ้น พวกคุณก็จะเสร็จนาฆ่าโคถึก ถีบหัวส่งฉันเลยหรือไง!" วังรุ่ยแผดเสียงสูง จ้องเขม็งไปยังผู้จัดการส่วนตัวที่วางท่าโอหังตรงหน้าแล้วกรีดร้อง "พวกคุณหน้าด้านไร้ยางอายขนาดนี้ได้ยังไง!"

เมื่อต้องเผชิญกับอารมณ์ที่สติแตกของเธอ ผู้จัดการกลับดูสงบนิ่งและเย็นชาเป็นอย่างยิ่ง มือของเขาลูบแก้วน้ำบนโต๊ะทำงาน พลางใช้หางตาเหลือบมองเธอเป็นระยะแล้วเอ่ย "วังรุ่ย พูดแบบนี้ไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก เธอลองถามใจตัวเองดูสิว่าบริษัทปฏิบัติต่อเธอแย่ตรงไหน ตอนที่เซี่ยหานออกจากบริษัทไปใหม่ๆ ตัวเธอเองก็ไม่ได้ใสสะอาดนักหรอก บริษัทอุตส่าห์มองข้ามแผนการสกปรกของเธอ ยอมตัดใจทิ้งเซี่ยหานแล้วหันมาทุ่มเทดันเธอแท้ๆ ตอนนี้ยังจะมาด่าว่าบริษัทหน้าไม่อายอีกเหรอ"

วังรุ่ยสูดหายใจเข้าลึกก่อนจะสวนกลับ "เซี่ยหานออกจากบริษัทไปเพราะอะไร ก็ต้องไปถามผู้บริหารตอนนั้นดูสิว่าคิดอะไรอยู่ มันมาเกี่ยวอะไรกับฉัน!"