บทที่ 155 สองแม่ลูกยอดนักแสดง

ทารกตัวกระจ้อยร่อยยังสูงไม่ถึงต้นขาผู้ใหญ่ด้วยซ้ำ ทว่าดูออกเลยว่านางตบฝ่ามือนี้ลงไปอย่างเต็มเหนี่ยว แทบจะกระโดดตัวลอยเลยทีเดียว

ชาวบ้านโดยรอบไม่กล้าส่งเสียง สิ่งที่องค์หญิงซื่อหมิงกล่าวก็มีเหตุผลอยู่บ้าง

ก่อนหน้านี้ไม่รักลูกสาว ผ่านไปก็ไม่รักลูกสาว พอยามนี้ลูกสาวกลายเป็นองค์หญิงขึ้นมา เขากลับคิดได้ขึ้นมาอยากจะรักเสียอย่างนั้น